Even surfen op internet, even googlen en de hits met ‘coaching’ en ‘counseling’ vliegen je rond de oren.

Oorspronkelijk betekende 'coach': ‘begeleiding, vervoer van de ene plek naar de andere’.

Counseling is een vorm van individuele psychosociale begeleiding.

Beiden vragen onder andere om een betrokken zijn op mensen, integriteit, respect, verantwoordelijkheidszin en vanzelfsprekend ook om vakbekwaamheid, opleiding, een professionele houding.

Coaching en counseling zijn voor mij niet in één definitie te vatten.

Het zijn manieren van zijn, van op een persoonlijke en specifieke manier samenwerken met jou, op jouw vraag, op een moment dat jij begeleiding voor jouw projecten, jouw (levens)vragen,  problemen en hindernissen die jij ondervindt,… wenst en nuttig acht.

Samenwerken met een begeleiding à la carte biedt vaak voldoende mogelijkheden jouw project, jouw kleine en grote problemen van allerlei aard aan te pakken,  op een andere manier te bekijken, zodat het duidelijk(er) wordt hoe er naar en aan oplossingen kan gewerkt worden. Dit kan ook tot het inzicht leiden dat zelfs onoplosbare zaken geen blijvende blokkades hoeven te vormen maar leefbaar kunnen worden.

Iemand die de stap naar een coach, een counselor zet, is zich bewust dat werken aan eigen ontplooiing de mogelijkheid biedt tot meer levenskwaliteit, dat werken aan persoonlijke groei in eigen handen ligt.